Depremde annesini kaybeden Çağrı Çıtanak’tan duygu yüklü paylaşım
![](https://haberpozanti.com.tr/wp-content/uploads/2023/02/depremde-annesini-kaybeden-cagri-citanaktan-duygu-yuklu-paylasim-VpyyTkMd.webp)
Kahramanmaraş’ta meydana gelen depremlerde oyuncu Davet Çıtanak annesinin acısını çekti. Çıtanak’ın annesi Nevber Yurdal Çıtanak, Hatay’da yakalandığı depremde hayatını kaybetti.
Annesini kaybettikten sonra yaşadıklarını ve duygularını paylaşan genç oyuncu, sosyal medya hesabından paylaşım yaptı.
Çıtanak, 6 görselle paylaştığı yazıda duygularını şöyle anlattı:
“Zorlandım”
Herkese merhaba. Ben Mehmet Davet Çıtanak. Beni televizyondan Dave Çıtanak olarak tanıyorsunuz. Beni hep kanlı canlı, aktif gördünüz. Hep yazılanları hayata geçirirken, şimdi en çok yaşadığım duygularımı yazıya dönüştürmeye çalışıyorum. Bir şeyler yazarken hiç bu kadar zorlanmamıştım.
“Bana savaşmamayı öğreten memleketim”
Ben Mehmet Davet Çıtanak. 10.10.1990 Hatay doğumluyum. Hatay kiminizin Suriye zannettiği, kiminizin terör bölgesi zannettiği, kiminizin de tüm yaşayanları Arap zannettiği, Akdeniz’in tenha köşesi, medeniyetlerin beşiği, hoşgörü diyarı Hatay. Bağımsız bir cumhuriyetken Atatürk’ün mirasına oybirliğiyle sahip çıkan Hatay. Hatay, uğruna kan dökülmeden ülke topraklarına katılan tek ildir. Sevgili memleketim! Savaşmamayı öğreten memleketim… Bana sevmeyi öğreten memleketim… Bana kardeşliği öğreten memleketim… Bir eve sığdırarak bütün Anadolu’yu bana öğreten annem! Çocukluk arkadaşlarım, mahallemiz, esnaf komşularımız, önce oyun oynadığımız, sonra köşede oturduğumuz, sonra koşup koştuğumuz, sonra köşeyi dönüp köşeyi dönüp zamanı gelince valizlerimizle köşeyi döndüğümüz sokaklarımız. Annelerimizin sesleri sokaklarımızda yankılanıyor.
![](https://haberpozanti.com.tr/wp-content/uploads/2023/02/depremde-annesini-kaybeden-cagri-citanaktan-duygu-yuklu-paylasim-0-IREiuNys.jpg)
“Kitap için tartışan kadın”
6 Şubat 2023 saat 04:17 itibariyle bir daha ne zaman yaşayabileceğimizi bilmediğimiz ya da yaşayamayacağımızı bildiğimiz anılar oldular. Attığım ilk adıma tanık olmaktan, yazdığım ilk hikayeye ilham kaynağı olmaya kadar her anımızın en değerli parçası olan annemi kaybettik. Çocukken, ölü insanların resimlerini gördüğüm için kabus gördüğüm birçok gecem oldu. Bu yüzden annemin rastgele bir fotoğrafını paylaşmak istemedim. Bu gönderiye denk gelen kardeşlerim varsa etkilemelerini istemem. Bunun yerine, etrafındakilerle yalnızca ödünç aldığı kitapların sayısı yüzünden tartışan bir hanımı anmak için bana öğrettiklerinden bahsetmek istedim. Bu şekilde, hepimiz aynı öğretilere sahip gerçek bir aile olabiliriz.
“Gülmeyi Durdurma”
bir.
Sevdiğiniz insanlara onları sevdiğinizi söyleyin.
2.
Fedakarlık ve aptallık arasındaki çizgiyi kaçırmayın
3. Ne
ne olursa olsun gülmeyi bırakma
4.
Sonuçlar sizden başka kimseyi etkilemeyecekse hata yapmaktan korkmayın.
5. Eğer
Ahlaki olarak hatalı değilseniz, sizi mutlu edecek hatalar yapmakta özgürsünüz.
ve özgürlüğünü sonuna kadar kullan.
6.
Her zaman sağlığınıza dikkat edin.
7. Kitap
Okumayı ve tatil yapmayı unutmayın.
8.
Hayatta her şeyden önce kendinizden ve kendinizden sorumlusunuz. Sorumluluklarınızı ihmal etmeyin. Özetle; Ömrünün biteceğini unutmadan ve kırmadan yaşa…
“Kimliğimin yarısı gitti”
Cebimde kesinlikle daha birçok ipucu var. Beni onun oğlu yapanlar bunlar. Antakya’da sadece annemi değil, 18 yaşıma kadar attığım her adımı kaybettim. Kimliğimin yarısını kaybettim. Kalanlarla uzun, sağlıklı, huzurlu, bereketli yollarımız olsun. Mühlette bana destek olan, yanımda olan, arayan, soran, sarılan, gelen, gelmeyen herkese çok teşekkür ederim. Annemin anısına gülmeye ve yaşamaya devam edeceğim. Her neşeli an, gidenlerin ruhlarına faydalı olsun. Hepimizi tebrik ederiz. Sevgiler.